آیا حیوانات غیر از غریزه | احساس نیز دارند ؟ & | بیماری

: حیوانات غیر از غریزه ، احساس هم دارن ؟

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از دویچه وله ،  سه سال پیش در باغ وحش شهر مونستر آلمان، وقتی که گوریل مادر به نام “گانا” فرزندش رو از دست داد، اول نمی تونست این واقعیت تلخ رو قبول کنه و به مدت یه هفته بازم جسد بی جون بچه گوریل رو در آغوش خود نگاه داشته و حاضر به ترک اون نبوده.

این سبک عزاداری گوریل مادر تماشاچیان باغ وحش رو در بهت فرو برد. بربل اوپ هوف، سرپرست بخش نگهداری میمونا در این باغ وحش میگه که این برخورد در میان میمونا موردی استثنائی نبوده. مرگ شامپانزه ماده به نام “یولا”، یکی دیگه از ساکنان باغ وحش مونستر هم زوج اونو شدیدا تحت اثر قرار داد. به گفته اوپ هوف این شانپانزه نر تا مدتا از کنار جسد یولا دور نمی شد و نگهبانی می داد تا کسی به اون نزدیک نشه.

وقتی که شامپانزها می خندن

این برخوردها نشونه این نیس که حیوانات هم مانند آدما حس می کنن و مانند آدما عزاداری می کنن؟ محققان به این سوال جواب با احتیاط ای میدن. بیشتر اونا باور دارن که حیوانات تنها غریزه دارن، نه احساس. دلیل این احتیاط اینه که زیست شناسا میخوان از پذیرش نظریه هایی فاصله بگیرن که پایه علمی ندارن و تنها بر حدس و فکر استوار هستن.

یکی از نمونه های این جوری نظریه ها در کتاب مشهور آلفرد برم، جانورشناس و نویسنده آلمانی در نیمه دوم قرن نوزدهم دیده می شه. اون در این اثر خود نوشته: «شامپانزه احساسات خود رو مانند آدم میگه. وقتی که شاده لبخند می زنه، یعنی خطوط صورتش به طور انکارناپذیری حس سرحالی رو انتقال میده.»

نوربرت زاکسر، زیست شناس رفتار از دانشگاه مونستر آلمان این دیدگاه رو غیرعلمی می دونه و میگه که برم در آزمایش شباهت میمونا با آدم تنها مقیاسای انسانی رو در نظر گرفته. به باور زاکسر، اون تنها حدس زده که شامپانزها خوشحال یا ناراحت هستن، چون عکس العمل اونا مثل تصور آدما درباره عکس العمل به این جوری احساساته.

وابستگی عاطفی میان خوکچهای هندی

رسیدن به نظریه ای علمی و قابل اعتماد باید براساس آزمایش و تحقیقات زیادی باشه که در جریان اونا یه نتیجه مشخص و قابل اندازه گیری همیشه تکرار می شه. و دقیقا رسیدن به اینجور نتیجه ای در مورد شناسایی احساسات حیوانات کار بسیار سختیه. اما تازگیا روشی نوین واسه اندازه گیری احساسات، طبق مقیاسای علمی کشف شده.

در موسسه زیست شناسی رفتاری در دانشگاه مونستر آلمان پژوهشی روی خوکچهای هندی در جریانه. محققان با بررسی گروهی از اونا دیدن که بعضی از این خوکچها با یگدیگر رابطه نزدیکی دارن. این تیم پژوهشی  خوکچهایی رو که وابستگی خاصی به دیگری دارن رو جدا کرده و خوکچه نر رو در محفظه ای دور از زوج مورد علاقه قرار دادن. این جدایی واسه این جونور ایجاد اضطراب می کنه. محققان با اندازه گیری اندازه کورتیزول موجود در بدن خوکچهای هندی به این مسئله فهمیدن. اندازه کورتیزول بالا نشون دهنده استرس زیاد است.

اندازه بالای استرس در خوکچه نر که از ماده خود جدا شده، حتی وقتی که ماده دیگری رو در محفظه اون قرار میدن تغییری نمی کنه. اما وقتی که ماده مورد علاقه اونو در کنارش می ذارن، به نظر میاد که دوباره سرحال می شه. اندازه کورتیزول اونم دوباره کم میشه.

در واقع باید به این نکته هم اشاره کرد که شباهت آدم و حیوان در زندگی احساسی شون اونقدر هم عجیب نیس، چون در هر دو اونا ساختار اون بخش از مغز که در اون احساسات شکل میگیره، بسیار مثل همه. اما با این وجود هیچ وقت نمی شه به طور کامل فهمید که حیوانات دقیقا چه احساساتی دارن، همونطور که در مورد آدما این کار شدنی نیس.

.

منبع :

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *