منبع پایان نامه : دانلود پروژه رشته معماری درباره انوع خط در نقشه کشی صنعتی – قسمت دوم

استانداردهایی که در نقشه کشی صنعتی معمولا مورد بهره گیری می باشد استانداردهای گروه ایزو یا ASME Y14.5M (2009)  می‌باشد.

مقیاس نقشه

مقیاس نقشه عبارت می باشد از عددی کسری که از نسبت اندازه طول ترسیمی به اندازه طول واقعی بدست می‌آید. عموما در معماری از مقیاس‌های کاهشی جهت کوچک‌تر نشان دادن موضوع بهره گیری می‌کنند. اما معمولا در طراحی‌های صنعتی و قطعات فلزی از مقیاس‌های افزایشی بهره گیری می گردد.

مثلا : 1:2 (خوانده میشود یک به دو) بیانگر این می باشد که هر اندازه ای که شما در نقشه میبینید نصف اندازه واقعی طرح می باشد. و یا 100:1 (خوانده میشود صد به یک) بیانگر اینست که اندازه‌های موجود در نقشه ۱۰۰ برابر بزرگتر نشان داده شده اند.

صفحات ترسیم 

از برخورد سه صفحه دو به دو عمود بر هم در فضا هشت ناحیه ایجاد می گردد. هر حجمی که در هر یک از این هشت ناحیه قرار بگیرد، تصویر حجم بر روی این سه صفحه متفاوت خواهد بود.

برای رسم سه تصویر از یک جسم، آن را داخل یک کنج سه قائمه، طوری در نظر می‌گیریم که ابعاد اصلی آن یعنی طول، عرض و ارتفاع هر یک موازی با یکی از صفحات آن کنج باشد. سپس جسم را بر روی سه صفحه کنج تصویر می‌کنیم.

سه نمای پر کاربرد در ترسیم طرح عبارتند از:

  • نمای روبرو یا صفحه روبرو (XOZ)
  • نمای جانبی یا صفحه جانبی    (ZOY)
  • نمای افقی یا صفحه افقی  (XOY)

تصویر جسم در صفحه قائم را تصویر از جلو و یا تصویر قائم، تصویر جسم در صفحه افقی را تصویر از بالا و یا تصویر افقی، و تصویر در صفحه جانبی را تصویر از چپ و یا تصویر نیمرخ می‌نامند.

هر حجم را می‌توان از شش جهت دید و به صورت دوبعدی ترسیم نمود. نمای روبرو، نمای پشت، نمای راست، نمای چپ، نمای بالا و نمای پایین.

معمولا در نقشه‌های دوبعدی برای نشان دادن حجم از سه نمای روبرو، جانبی و افقی بهره گیری می‌کنند.

در نقشه کشی، نمایی از جسم به عنوان نمای روبرو انتخاب می گردد که دارای بیشترین اطلاعات باشد و از نماهای دیگر جهت تکمیل اطلاعات قطعه بهره گیری می‌کنند.

پرسپکتیو
یعنی نشان دادن تصویر یک جسم بر روی یک صفحه به نام صفحه تصویر به طوریکه نمایی از جسم سه بعدی در صفحه دوبعدی ترسیم گردد که به بیننده حس سه بعدی قطعه دست می‌دهد.

پرسپکتیو‌ها به دو دسته تقسیم می شوند:

الف) پرسپکتیوهای مرکزی

ب) پرسپکتیوهای موازی یا تصویرهای موازی که به آگزنومتریک معروف هستند.

معمولا در نقشه کشی از دسته دوم برای ترسیم قطعات صنعتی، نقشه‌های معماری و تصویرهای گرافیکی بهره گیری می گردد.

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

فرق عمده تصاویر آگزنومتریک با پرسپکتیو در این می باشد که خطوط موازی در تصاویر آگزنومتریک موازی باقی می‌ماند اما در تصاویر پرسپکتیو خطوط موازی در نقطه‌ای به نام نقطعه محو یا نقطه گریز جمع می شوند.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

مطابق با استاندارد DIN ISO 5456-3 برای نشان دادن جسم سه بعدی در صفحه دو بعدی از چهار روش بهره گیری می گردد :
۱- روش ایزومتریک: در این روش نسبت اندازه‌های محورهای x، y، z به نسبت یک به یک تصویر می گردد محور x را با زاویه ۳۰ درجه نسبت به خط افق رسم می‌کنیم و محور y را نیز با زاویه ۱۵۰ درجه نسبت به افق ترسیم می‌کنیم. توجه داشته باشید که محور z نیز در راستای عمود بر افق ترسیم می گردد. حال مطابق با این مختصات جسم را ترسیم می‌کنیم. مهم‌ترین مزیت این سیستم رعایت نسبت یک به یک می باشد.

X: Y: Z = 1:1:1

برای دانلود فایل ورد متن کامل اینجا کلیک کنید

۲- روش دیمتریک: این روش همانند روش ایزومتریک می باشد با این تفاوت که نسبتهای محور x همه نصف می گردد و ترسیم می گردد. یعنی اگر طول قطعه در راستای محور x برابر ۱۰ باشد برای ترسیم در این روش می‌بایستی میزان طول را در راستای محور x، ۵ تصویر کنیم. همچنین زاویه محور x‌ها برابر ۴۲ درجه و زاویه محور y‌ها برابر ۱۷۳ درجه نسبت به افق می‌باشد.

X: Y: Z = 0.5:1:1

۳- روش کاوالیر و روش کابینت: این دو روش نیز مثل هم می‌باشند با این تفاوت که نسبت اندازه‌ها بر روی محور x‌ها در روش کابینت ۰.۵ می‌باشد اما در روش کاولیر یک به یک ترسیم می گردد. اما فرق هر دو روش با روش ایزومتریک و دیمتریک در این می باشد که محور x‌ها در این دو روش با خط افق زاویه ۴۵ درجه می‌سازد اما محور y‌ها بر روی خط افق قرار می‌گیرد.

CAVALIER>>: X: Y: Z=1:1:1

CABINET >>: X: Y: Z=0.5:1:1

روش دیگری که برای نشان دادن نماهای مختلف از جسم معمولا در نقشه کشی صنعتی بهره گیری می گردد روش فرجه اول (اروپایی) و روش فرجه سوم (آمریکایی) می‌باشد.

دیدگاهتان را بنویسید