فایل پایان نامه : دانلود تحقیق در مورد پروژه تربيت‌معلم و آموزش ضمن خدمت-قسمت دوم

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

در سال ۱۳۰۷ براى تربيت دبير مورد نياز دبيرستان‌ها، دارالمعلمين مرکزى به دارالمعلمين عالى تبديل و برنامهٔ تربيت‌معلم متوسطه پايه‌گذارى گردید و اساسنامهٔ آن به تصويب شوراى عالى معارف رسيد. اين مرکز در سال‌هاى بعد به دانشسراى عالى و دانشگاه تربيت‌معلم تغيير نام داد. طبق اين اساسنامه، دارالمعلمين عالى به دو قسمت علمى و ادبى تقسيم گردید. قسمت علمى شامل رياضيات، طبيعيات، فيزيک و شيمى و شعبهٔ ادبى شامل فلسفه، ادبيات، تاريخ و جغرافيا بود. دارندگان گواهينامهٔ کامل متوسطه شعبهٔ ادبى و شعبهٔ علمى مى‌توانستند در شعبهٔ ادبى يا علمى اين مؤسسه براى تحصيل ثبت‌نام کنند. طبق اساسنامه‌اى که از طرف وزارت معارف در سال ۱۳۰۸ تصويب و ابلاغ گردید، تدريس علوم تربيتى در دارالمعلمين عالى معمول گرديد و دانشجويان هريک از شعب اين مرکز چنانچه داوطلب شغل معلمى بودند، بايد علاوه بر تحصيل در شعبهٔ خود، موارد علوم تربيتى را نيز فرا مى‌گرفتند و امتحان مى‌دادند.

 

نکته مهم : برای بهره گیری از متن کامل پژوهش یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و پژوهش دانشگاهی در رشته های مختلف می باشد که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

قانون استخدام فارغ‌التحصيلان دارالمعلمين عالى

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

به‌موجب اين قانون – که در آذر ۱۳۰۸ به تصويب رسيد – دارندگان درجهٔ ليسانس دارالمعلمين عالى از امتيازات استخدامى خاصى برخوردار شدند. فارغ‌التحصيلان در بدو استخدام با رتبهٔ چهار استخدام مى‌شدند و رتبه‌هاى بعد را سريعتر از ديگر مستخدمان دولت طى مى‌کردند.

وزارت معارف مکلف بود فارغ‌التحصيلان دارالمعلمين عالى را در مدارس دولتى به خدمت بگمارد. دولت نمى‌توانست تا زمانى‌که وزارت معارف به فارغ‌التحصيلان اين مرکز نياز دارد، آنان را در ادارات ديگر به خدمت بپذيرد.

قانون تربيت‌معلم و تأسيس دانشسراهاى مقدماتى

‌”به‌موجب اين قانون – که در ۱۱ اسفند ۱۳۱۲ به تصويب رسيد – دولت مکلف شده می باشد از اول فروردين ۱۳۱۳ تا مدت پنج سال، ۲۵ باب دانشسراى مقدماتى و يک باب دانشسراى عالى دختران در تهران و در ولايات تأسيس کند و دانشسراى عالى پسران را تکميل نمايد.“ در اين قانون عنوان‌هاى ”آموزگار“ براى معلم ابتدائي، ”دبير“ براى معلم متوسطه و ”هنرآموز“ براى معلم هنرستان و ”استاد“ براى معلم مدسهٔ عالى و دانشگاه وضع گردید. براساس اين قانون، شرط ورود به دانشسراهاى مقدماتي، داشتن تحصيلات سه سالهٔ متوسطه و شرط ورود به دانشسراهاى عالى داشتن گواهينامهٔ کامل متوسطه بود. در اين قانون مقرر شده می باشد که ”دانشسراها بايد جملگى شبانه‌روزى و مجانى باشند و دانشسراهاى مقدماتى براى مدارس ابتدائى آموزگار و دانشسراى عالى براى دانشسراهاى مقدماتى و دبيرستان‌ها معلم تربيت کنند. رؤسا و استادان دانشسراى عالى بايد درجهٔ دکترى و رؤساى دانشسراهاى مقدماتى بايد ليسانس دانشسراى عالى داشته باشند“.

”گواهينامهٔ دانشسراهاى مقدماتى از لحاظ استخدامي، معادل ديپلم کامل متوسطه و دانشنامهٔ پايان تحصيلات دانشسراى عالى معادل با ليسانس و داراى مزاياى اختصاصى از لحاظ استخدام بوده می باشد. به‌موجب اين قانون هريک از دانشسراها يک دبستان يا يک دبيرستانِ ضميمه خواهند داشت و شاگردان سال دوم بايد در آنجا تمرين معلمى را انجام دهند“. علاوه بر نکات يادشده، مقررات مربوط به تعهد خدمت فارغ‌التحصيلان، ميزان مقررى آموزگاران و دبيران و شرايط بازنشستگى آنان نيز تعيين شده می باشد.

طبق آئين‌نامهٔ اجرائى اين قانون ”نخستين دانشسراهاى مقدماتى در شهرهاى تهران، تبريز، اصفهان، شيراز، کرمان، مشهد، رشت، بيرجند، رضائيه، بروجرد، کرمانشاه، اهواز و يزد تأسيس گردید. ميزان پرداخت حقوق ماهانهٔ دبيران و دانشياران، بالاترين حقوق شروع خدمات دولتى تعيين گرديد“.

توسعهٔ دانشسراهاى مقدماتى و تشکيل کلاس‌هاى کمک ‌آموزگارى

به‌موجب قانون تعليمات اجبارى مصوب ۱۳۲۲ ش دانشسراهاى مقدماتى در نواحی گوناگون کشور به‌تدريج توسعه يافت و علاوه بر تأمين معلمان مدارس ابتدائى از طريق دانشسراهاى مقدماتى کلاس‌هاى کمک آموزگارى نيز برابر اساسنامهٔ مربوط تشکيل گردید. هرچند براى مدت محدودى تربيت‌معلم از طريق دانشسراهاى مقدماتى متوقف گردید، اين مراکز تا سال ۱۳۵۸ با تغييراتى از نظر مدت تحصيل، مهمترين مراکز تربيت و تأمين معلمان ابتدائى شهر و روستا بوده می باشد.

دانشسراى کشاورزى و ساير مراکز تربيت‌معلم

به‌مقصود تربيت آموزگاران فنى براى دبستان‌هاى کشاورزيِ روستائى در ۲۳ ارديبهشت ۱۳۲۸ اساسنامه و برنامهٔ دانشسراى کشاورزى به تصويب شوراى عالى فرهنگ رسيد. فارغ‌التحصيلان اين دانشسرا موظف بودند اصول کلى کشاورزى جديد را به‌گونه علمى و عملى در قصبات و روستاها تعليم دهند.

  • دانشسرای تربیت‌بدنی
  • دورهٔ یک‌سالهٔ تربیت‌معلم
  • تربیت‌معلم کودکان استثنائی
  • دانشسراهای راهنمائی تحصیلی
  • دانشسرای عشایری
  • مراکز تربیت‌مربی کودک
  • تأمین معلم از طریق سپاه دانش
  • مؤسسهٔ تربیت‌معلم و تحقیقات تربیتی

 

دانشسراى تربيت‌بدنى

براى تربيت آموزگاران مرد و زن مخصوص دبستان‌هاى کشور، اساسنامه و برنامهٔ دانشسراى تربيت‌بدنى در دوم مرداد ۱۳۲۷ به تصويب شوراى عالى فرهنگ رسيد. فارغ‌التحصيلان اين دانشسراها موظف بودند در مدارس ابتدائى امور ورزش و تربيت‌بدنى را به‌عهده گيرند.

دانشسراى عشايرى

هدف از تأسيس اين مراکز، تربيت آموزگار براى تدريس در دبستان‌هاى عشايرى بوده می باشد. اساسنامه و برنامهٔ اين مراکز در دى ماه ۱۳۳۴ به تصويب شوراى عالى فرهنگ رسيد و نخستين مرکز آن در سال ۱۳۳۵ در شيراز تأسيس گردید. از شرايط ورود به دانشسراى عشايرى ايلى‌بودن، داشتن گواهينامهٔ ششم ابتدائى و قبولى در امتحان ورودى بوده می باشد. دوره آموزش در دانشسراهاى عشايرى يک سال تمام (دوازده ماه) تعيين شده بود.

دورهٔ يک‌سالهٔ تربيت‌معلم

به‌مقصود تأمين معلمان مورد نياز دورهٔ ابتدائي، دورهٔ يک‌‌سالهٔ تربيت‌معلم در ۱۳۳۸ تأسيس گردید. به‌موجب اساسنامهٔ مصوب، داشتن ديپلم کامل متوسطه در يکى از رشته‌هاى متوسطه از شرايط ورود به آن بوده می باشد. به فارغ‌التحصيلان اين مراکز، فوق‌ديپلم داده مى‌گردید. محل خدمت آنان نيز در مدارس راهنمائى تحصيلى شهر و روستا بود.

مراکز تربيت‌مربى کودک

به‌مقصود تأمين مربيان مورد نياز کودکستان‌ها و دورهٔ آمادگي، مراکز متعددى در تهران و شهرستان‌ها تأسيس گردید و از سال ۱۳۵۱ به بعد گسترش يافت. از شرايط ورود به اين مراکز داشتن گواهينامهٔ ديپلم کامل متوسطه و مدت تحصيل آغاز شش ماه و سپس يک سال تحصيلى بوده می باشد؛ فقط بانوان مى‌توانستند در اين مراکز تحصيل کنند.

تربيت‌معلم کودکان استثنائى

دیدگاهتان را بنویسید